☆.:『09/09/22:Timeless!!』:.☆

posted on 26 Nov 2009 18:47 by gralent in DIARY

 

お久しぶり★

\(≧w≦)o 皆さん~元気?

 

กลับมาอีกครั้ง...หลังจากที่หายไปนาน

ช่วงนี้มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ

แต่ที่ไม่ได้เล่า เพราะไม่มีเน็ต + ไม่มีเวลา ก็เลยไม่ได้มาเล่า

คงจะยาวหน่อย อดทนอ่านๆกันก็แล้วกันนะทุกคน

 



 

 

ช่วงนี้เรียนหนัก

บางครั้งก็อยากให้การบ้าน - รายงาน - สอบ มีน้อยลงกว่านี้สักนิดนึง...

จันทร์ อังคาร พุธ เรียนถึงเย็นๆค่ำๆตลอด กลับหอก็ต้องทำการบ้น รายงาน เตรียมบทเรียน

 

ด้วยความที่((พยามจะ))ขยัน ก็เลยบ้าพลังทำทุกอย่างด้วยความมุ่งมั่น

บางครั้งแค่มีสอบเก็บคะแนนก็ยังอ่านหนังสือจนดึก

บางทีวันไหนง่วงมากจนอ่านไม่ไหว ก็จะนอนก่อน แล้วตื่นมาอ่านตอนเช้า

ฟังดูเหมือนขยันเนอะ? แต่จะให้พูดจริงๆแล้ว เหมือนจะทำอะไรเกินตัวแบบไฟลนก้นซะมากกว่าล่ะมั้ง

แบบว่า สอบพรุ่งนี้เย็น รายงานพรุ่งนี้เช้า การบ้านมะรืนบ่าย พรีเซนต์อาทิตย์หน้า นิยาย((ภาษาอังกฤษ - ญี่ปุ่น)) นับไม่ถ้วนที่ต้องทยอยอ่านให้จบภายในเทอมนี้...

 

 

คล้ายๆกับว่า ไม่ว่าจะเคลียร์งาน เตรียมสอบ หรือเตรียมบทเรียนเท่าไหร่

ปริมาณของเรื่องที่ต้องทำไม่มีวี่แววว่าจะลดลงเลยซักกะนิด

จันทร์ - พุธ เหนื่อยมาก - พฤหัสสลบเหมือด มีเรียนเที่ยง - บ่าย - ศุกร์พักหน่อยนึง เสาร์อาทิตย์เตรียมทำเรื่องของอาทิตย์ต่อไป

แล้วก็วนไปวันจันทร์ใหม่ เป็นวงจรอุบาทว์ชนิดหนึ่ง

รู้สึกเหมือนกำลังทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาแบบไม่มีวันจบสิ้นยังไงก็ไม่รู้

ที่ทำได้ตอนนี้? ก็แค่พยามทำแบบนี้ให้ได้ตลอดไปล่ะมั้ง?

 

 

ถึงจะเหนื่อย ล้า จนบางทีก็อยากจะหยุด หรือไม่ก็หนีไปเลย

แต่พอเห็นผลเล็กๆน้อยๆของสิ่งที่ตัวเองทำแล้ว...

ไม่ว่ายังไงก็คงต้องพยายามต่อไปอะนะ

 

 

ฟังดูอาจจะเหมือนเวอร์เนอะ เพราะบางคนอาจทำเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

แต่สำหรับคนแบบเรามันเป็นเรื่องที่ทรมาณมากๆเลยแหละ

นิสัยชอบเล่นสนุกไปเรื่อยๆ ไม่ชอบทำอะไรซ้ำๆเนี่ย

มันคงไม่ใช่นิสัยของเด็กเรียนหรอกเนอะ...

ก็ได้แต่หวังว่าจะพยามได้แบบนี้ต่อไป แล้วก็หวังว่าจะทำได้มากกว่านี้อีกล่ะมั้ง

 

พอโตขึ้น ทั้งความรับผิดชอบ ทั้งภาระต่างๆก็มากขึ้น

ว่าไปแล้วไม่อยากจะโตขึ้นเลยแฮะเรา...เฮ่อ...

 

อดทนๆ เพื่อนาคตที่สดใส? ((ละมั้ง...))

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงนี้ ไม่ว่าจะทำอะไร ก็มักจะคิดถึงคนๆนึง...

จะบอกว่าเป็นความรักรึเปล่านะ? บางทีอาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้ละมั้ง

 

ก็แค่มีความหวังดีให้กับเค้าก็เท่านั้น

อยากจะทำอะไรๆให้ อยากจะให้ในสิ่งที่เค้าอยากได้ อยากจะคอยอยู่ช่วยเค้า

แค่อยากจะเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีความสุขของเค้าก็แค่นั้น

แต่ไม่แน่...บางทีแค่นั้น...มันก็คงจะมากเกินไปล่ะมั้ง...

 

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้เค้าได้บ้าง?

 

ดูเหมือนกับไม่ได้หวัง ไม่ได้ขออะไรเลยใช่มั้ยล่ะ?

 

อันที่จริง มันก็เป็นเพราะตัวเราเองด้วยล่ะมั้ง ที่ไม่มีอะไรเลย

ไม่รู้จะเอาอะไรไปพูดกับเค้า ว่าอยากจะขอดูแล หรือว่าอยู่เคียงข้าง...

ไม่มีเวลา ไม่มีความพร้อม ไม่มีแม้แต่อิสระที่จะพาตัวเองไปอยู่ข้างเค้าด้วยซ้ำ

ทำอะไรเพื่อเค้าก็ไม่ได้ แม้แต่จะคอยอยู่เคียงข้าง รับรู้ทุกข์สุขของเค้า ก็ยังทำไม่ได้

 

 

ทำอะไรให้เค้าไม่ได้เลยซักอย่าง...

ถึงอยากจะให้เค้ามีความสุข แต่ความสุขที่ว่า เราเองก็ให้เค้าไม่ได้

แม้แต่ตัวเองก็แทบจะดูแลไม่ได้...

 

 

แล้วแบบนี้ จะเอาหน้าที่ไหนไปพูดกับเค้าได้เหรอ? ว่าเรารักเค้า

ความรู้สึกตอนนี้ ก็คงแค่อยากจะรัก เท่านั้นหล่ะมั้ง...

 

 

 

 


 

 

 

 

วันก่อนไปเดินเล่นตลาดนัดที่ม.

เจอเดรสน่ารักที่แสนจะโมเอ้

สุดท้ายก็แพ้แรงยั่วยวนของเดรสจนคว้ามันกลับบ้านมาจนได้

เป็นพวกที่เวลาเจอของถูกใจ ชอบคิดเอาเองว่า

 

"นี่ต้องเป็นของที่เกิดมาคู่กับเราแน่ๆเลย" ทุกที

 

white dress

เดรสน้อยน่ารัก สีขาวโมเอ้

 

อีกอันก็กระเป๋าน้องจิ๊บ ร้อยกว่าบาท

สะพายข้าง เหลืองๆ ปากเบินๆ โมเอ้!!!

จิ๊บบุ จิ๊บบุ

น้องจิ๊บปากเบินๆ

 

 

ตอนไปเดินงานองค์พระ

เห็นร้านขายกระต่ายเยอะแยะเลยอะ

กระต่ายน้อยปกปุย สีขาว กลมดิ๊ก

ตัวอ้วนน่ารักน่ากอด

เห็นแล้วก็อยากได้

 

แต่เอาเข้าจริงๆก็คงไม่เลี้ยงหรอก

เพราะทำใจไม่ได้ ไม่อยากเห็นมันตายจากไปก่อน

ยังไงซะกระต่ายมันก็คงตายก่อนเรา? ((หรือว่าเราจะตายก่อนกระต่ายกันแน่หว่า?))

น้องต่ายอ้วนๆประมาณนี้ ((Angora Rabbit))

 

 


 

 

 

ช่วงนี้กินผลไม้บ่อย

รู้สึก((ไปเอง))ว่าร่างกายกำลังขาดวิตามินอยู่

ชอบกินแอ๊ปเปิ้ล

กับมะละกอ

ว่าแต่กินเข้าไปแล้วมันจะช่วยอะไรได้มั้ยหนอ?

 

 


 

 

  เรื่องที่กำลังอยากทำตอนนี้ คือไปเที่ยว

อยากไปหลายๆที่ อยากไปสวนสนุก อยากไปทะเล อยากไปที่ไกลๆ

พูดว่าอยากไปๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปซะที

 

 

ช่วงนี้หายหนาวแล้ว

หนาวมาได้สามสี่วัน ก็เหมือนๆจะร้อนอีกแล้ว((ละมั้ง))

เลิกหนาวก็ดี เวลาอาบน้ำ สระผม สำหรับคนผมยาว((มากๆ)) เนี่ย มันนรกชัดๆ

อากาศเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

 

ก็ได้แต่ภาวนาว่าจะไม่เป็นหวัดอีก...

เฮ้ออ...

 

 

บ่นไปบ่นมา ไม่ได้มีสาระอะไรเล้ย

 

ยังไงซะก็ขอให้ทุกคนมีความสุขละกันนะ

ถ้าหากทำได้ ก็อยากจะแบ่งความสุขที่มีไปให้ทุกคนเท่าๆกัน

ใครมีความสุขอยู่ก็อย่าลืมเอามาแบ่งกันมั่งล่ะ

 

 

 


 

 

ป.ล.ถ้าเลือกได้ อยากจะไปหาเธอซะตอนนี้เลย

ป.ลล.พี่โชแข่งบาสเดือนหน้า ฟิตหุ่นเข้านะอรั๊งง~ส์ 

ป.ลลล.เอียนภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษเหลือเกิน...

ป.ลลลล.สุขสันต์วันเกิดนะเด็กสองขวบครึ่ง แล้วจะหาของที่ถูกใจ((เรา))ไปให้นะ

ป.ลลลลล.โสดค่ะ 555+ ((ประสาทกลับไปเรียบร้อย))

ป.ลลลลลล.กำลังติดอมยิ้ม...((จริงๆติดมานานแล้ว แต่ตอนนี้กำลังอาการหนัก))

 

また今度~!!☆ 

 

 

 

 

Credit : http://www.alpacafarmgirl.com/------------ รูปน้องต่าย

Comment

Comment:

Tweet

ดูนี่ก่อนค่ะ เชอร์ลอตอีกนานนนน

#10 By ธฟะฟพธฟพนห on 2009-12-21 19:35

ท่าทางพี่จะเรียนหนักจริงๆด้วย
ไม่เข้ามาอัพเลย sad smile sad smile sad smile

ขอบคุณที่มาแนะนำนะคะ big smile
ยังไงก็สู้ตายยยยยยย
ว่าจะไปดูหอแล้วเนี่ย ฮี่ๆ *-*

#9 By Mikki on 2009-12-20 15:45

ฮิเมะมากมาย โมเอ้~~~!!

บล็อกท่านสวยมากเลยค่ะ ชอบๆๆๆ

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกของเรานะคะ ^_^;;

ป.ล.ขออนุญาติแอดบล็อกนะคะ confused smile

#8 By aimi-aimi on 2009-12-06 21:04

แสดงว่ามิลิเน็ตเนี่ย ภายนอกอลิสภายในราชินีหัวใจสินะคะsad smile

#7 By ธฟะฟพธฟพนห on 2009-12-06 11:44

เรื่องเรียนน่ะ

พยายามต่อไปจ๊ะ

สู้ๆ ,,

#6 By TANIZE on 2009-12-05 22:37

ชุดน่ารักนะคะเนี่ย cry
ชอบเด็กหญิงที่ยืนอยู่ทางซ้ายมือของบล็อกมากเลยค่ะ
เหมือนเห็นมิลิเน็ตยืนคาบเชอรี่อยู่เลย confused smile (ฮา)

#5 By ธฟะฟพธฟพนห on 2009-12-05 20:55

พี่คะ บรรยายซะเห็นภาพเลย sad smile
เริ่มกลัววว sad smile sad smile

พยายามเข้านะค้าาา สู้ๆๆ
ว่าแต่อ่านหนังสือเยอะจริงๆ ด้วย - -""

#4 By Mikki on 2009-12-04 17:10

แอบมาเห็นหน้าน้องต่ายแล้วคิดถึงเจ้าตัวที่เพิ่งจากไป

คิดถึงจัง
อืมม์ วงจรอุบาทว์
(พูดแล้วสลด)

พี่คาซบอกว่าเค้าก็เกือบจะเข้าอักษรแล้วแต่เสียดายว่าไม่ขยัน อืมม์ อักษรนี่ต้องขยันสินะ

ถ้ารู้กูคงไม่เข้า 55+ แสรดดด
(ตบตีกับตัวเอง)

จะว่าไป....กูก็โสดเหมือนกันค่ะ

อืมม์ นัยนึงก็รู้สึกเฉยๆนะ แต่บางครั้งก็รู้สึกทนไม่ได้ยังไงชอบกล

อยากมีคนๆเดียวของเรากับเค้ามั่ง 55+

ปล. มาเพ้อเจ้อกันเถอะ
ปล2. ทำไมมึงอัพบล็อกไม่ขึ้นในแฟ้บของกูฟระ -*-
ไอ้คอมเม้นบ็อกซ์เนี่ย ทำให้มันใหญ่กว่านี้ซักทีเถอะ - -

กะเล่งกะลังชอบใครอยู่อ่ะ อยากรู้อยากเหน...เสือกน่ะแหละ 55+
แต่เราว่าความรู้สึกแบบนั้นเปนเรื่องที่ดีนะ...ยังไงก็
รู้สึกทรมาณใจเพราะรักใครซักคนมันดีกว่าทรมาณใจเพราะไม่มีใครให้รักนะ...แบบนั้นละมั้ง?

เรื่องเรียนเนี่ยฟังแล้วอิจฉาแหะ เพราะเราพยายามแบบนั้นไม่ได้ละมั้ง เฮ้ออออออออ

กะเล่งเปนฮิเมะแกลอ่ะ บู่วๆ อิจฉาจัง

#1 By ωΨωShinryuu_SanaωΨω on 2009-11-27 08:55