始めまして
プロフィール
+:-วันที่แสนวุ่นวาย - สอบสัมภาษณ์+จองหอมาแล้วคร๊าบ -:+
posted on 18 May 2007 15:20 by gralent in ThE-TrUE-WoRlD
ชะแว้บบบบบ
กลับมาแล้วคร๊าบบบบ
กลับมาพร้อมกับรีพอร์ตสอบสัมภาษณ์แบบละเอียดยิบ
((ขอเน้นว่า...ละเอียดยิบจริงๆคับ))
เพราะฉะนั้น
ใครขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปได้เลยครับ
*ยิ้ม*
เริ่มด้วย
...แม่ตะโกนปลุกตอนเจ็ดโมงเช้า...
แล้วก็เอาแต่เร่ง เร่ง เร่ง บ่นว่า สายแล้ว สายแล้ว ไม่หยุดปาก
*หัวเราะ*
ผมก็เข้าไปอาบน้ำ
พออาบน้ำเสร็จ
ยืมโทรศัพท์น้องโทรไปหาอีเคย์
"มึงอยู่ไหนแล้ววะ" /ผม
"แล้วมึงอะ ถึงแล้วเหรอ?"/เคย์
"ยัง กูยังไม่ได้ออกจากบ้านเลย"/ผม
"อ้าว...พูดยังกะถึงแล้ว"/เคย์
"ฮ่าๆๆๆ" /ผม
" กูอยู่บนรถว่ะ"/เคย์
" เออ แล้วก็ กูอยากจะบอกว่ากูลืมหูแมวมึงว่ะ"
"ไอ้เคย์...หูแมวกู๊!!!"
ไอ้บ้า ไอ้กระเทยขี้ลืม ไอ้ปลาทองสีม่วงเข้ม
แกกล้าดียังไงถึงได้ลืมหยิบหูแมวมาให้ชั้นกันห๊า!!!!!!
พอโวยวายใส่มันเสร็จ...ก็วางหู...แล้วก็หวีผม
สักพักนึง เร็นก็โทรมา...
" กรา...ไอ้ภูมิลำเนาเดิมนี่มันคืออะไรเหรอ?"/เร็น
ผม "เอ่อ...คงหมายถึงภิ่นฐานบ้านเกิดล่ะมั้ง..."
ตอบไปอย่างสิ้นคิดสุดๆขณะพยามมัดผมอยู่อย่างทุลักทุเล
" งืม...เอกสารอะไรก็ไม่รู้อ่ะ...เยอะแยะเลย"/เร็น
ผม "เร็นลองเอาไปถามพี่ที่คณะดูดิ"
((ปัดความรับผิดชอบกันเห็นๆ))
" อืม...งั้นแค่นี้ก่อนนะ...จะโทรไปถามแม่ว่าฝนตกจะเอาไง...โชคดี" /เร็น
ผม " งืม บาย"
อ้าว...จบง่ายๆซะงั้น
((แล้วแกจะเขียนมาทำไมฟะ/คนอ่าน))
*หัวเราะ*
ก็บอกแล้วไง ว่ารีพอร์ตแบบละเอียดน่ะ
แต่งตัวเสร็จก็หยิบของ...เดินลงไปชั้นล่าง
พอเดินไปหน้าบ้าน...เห็นอาอ้วนยืนคุยกับแม่อยู่
"หวัดดีคับ"
ผมยกมือไหว้...อาอ้วนรับไหว้ตามปกติ
" กรา...กระดุมเสื้อน่ะติดรึยัง"
นั่นเสียงแม่ผมเองคับ -*-
"ติดแล้ว"
"แล้วเข็มขัดหล่ะ...แม่บอกให้ใส่เข็มขัดด้วยไง"
โอ้ยยย แม่เจ้า พระเจ้ายอดมันจอร์จมาก ก็ผมไมอยากใส่นี่((โว้ย))คร๊าบบบ
"ไม่เอาอะ รำคาญ"
"ไม่ได้ ไปใส่เดี๋ยวนี้เลย สัมภาษณ์ก็ต้องแต่งตัวให้มันเรียบร้อยสิ"
"งึ ไม่อาวอะ"
"ไปใส่เดี๋ยวนี้เลย...อย่าให้โมโหนะ"
สรุปนสุดท้ายผมก็ต้องเดินกลับขึ้นไปใส่อยู่ดี...กราเลนท์เลยต้องกลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปแต่โดยดี
และแล้วก็มาถึงฤกษ์เดินทางซักกะที
ผมต้องล่วงหน้าไปก่อนเพราะวันนี้แม่ผมเค้าติดธุระ
แต่เจ๊แกก็กำชับนักกำชับหนา...ว่าจะรีบตามไปให้เร็วที่สุดเลย
ผมก็...เงอ...เอาไงก็เอาเหอะ...((คิดในใจอะนะคับ))
ขืนคิดออกนอกหน้านอกตา มีหวังโดน...แหงๆ
ในที่สุดผมก็ได้เริ่มการเดินทางที่แสนยาวไกลท่ามกลางสายฝนปรอยๆ
ข้างนอกอากาศย่ำแย่สุดๆ และที่สำคัญ หนาว โคดๆ
และด้วยความที่ไม่เคยไปนครปฐมมาก่อนเลยในชีวิต
ก็เลยสอดส่ายสายตาไปทั่ว...ประมาณว่า...
อ๊ะ บิ๊กซี มีธนาคารด้วย นั่นป้ายไปพระปฐมเจดีย์ โอ้วว นั่นร้านเบเกอรรี่ มีร้านอาหารด้วยยยยย
((บ้านนอกสุดๆ))
ตอนแรกไอ้ผมก็นึกว่าจะหลงทางซะด้วยซ้ำ
เนื่องจากคนบทรถทั้งหมด คือผม น้องสาว อา แล้วก็เสมียนที่แม่ส่งมาเป็นเพื่อนผม
"ไม่มีใครรู้ทางเลยซักกะคนเดียว!!"
กำ มั้ยล่ะครับ...
แต่สุดท้ายก็ตะเกียกตะกายไปถึงท่ามกลางความโล่งใจของทุกๆฝ่าย
ว่าแต่...
ตรงสี่แยกหน้ามหาลัยฯมีตัวประหลาดใสชุดลิงเต้นอยู่ด้วยล่ะ
แถมแอบยิ้มให้ผมด้วย...
น่ากลัววว มากกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนแรกที่เห็น ผมก็ได้แต่ภาวนา
"ขอให้รุ่นพี่อักษรของข้าน้อยเป็นปกติมนุษย์มากกว่านี้ด้วยเถิ๊ดดด"
((แต่ดูท่า คำภาวนาของผมจะส่งไปไม่ถึงพระผู้เป็นเจ้าอะนะครับ))
แปบนึง...ก็หาที่จอดรถได้
ผมก็เดินเตาะแตะๆขึ้นไปที่ตึกอักษร...
พอไปถึง...
โอ๊ว...ทำไมคนมันช่างเยอะอะไรเช่นนี้...ละลานตาไปหมดเลยอะคับ
เห็นบอร์ดตั้งอยู่...ผมก็เลยเดินเข้าไปเล็งๆดู
ในใจก็คิด ว่าคนติดที่นี่เยอะดีจังแหะ
แต่พอไล่ไปเรื่อยๆก็เพิ่งจะเห็นว่าเค้าอักษรประกาศแยกแผ่นกัน -*-
ผมก็เลยเดินไปดูแผ่นของญี่ปุ่น
แล้วผมก็ต้องงงตกใจอะคับ
"ทำไมมันสั้นอย่างงี้เนี่ย!!"
คนเรียนเอกญี่ปุ่นมีแค่ สามสิบกว่าคนเองอะครับ
ผมก็ เอ่อ...
ช่างเป็นคณะที่ดูอบอุ่นกันตั้งแต่แรกเห็นเลยทีเดียว
((มีคนเรียนเยอรมันปีนี้แค่คนเดียวเองอะ...แล้วเฮียแกจะไปเรียนกะใครเนี่ย เหอๆ))
ยืนดูอยู่แปบนึง...
แล้วก็โทรหาไอ้เคย์
มันบอกว่ามันอยู่ชั้นสอง ให้ผมจดเลขที่หน้าบอร์ดมาด้วย
ผมก็ อ๋อๆ
จดเลขเสร็จ มันก็บอกให้ผมขึ้นบันไดไป
ผมก็...เอ่อ...บันไดไหนล่ะเนี่ย
แล้วก็เดินขึ้นผิดบันไดซะงั้น
พอเดินขึ้นไปถึง เจอประตูปิดอยู่อะคับ
แบบว่า...มันรู้สึกขายหน้าตัวเองพิกลไงๆก็ไม่รู้อะ
ผมก็เลยตั้งหลัก เดินลงมาใหม่
ทีนี้ไอ้เคย์ที่มันรู้ว่าผมขึ้นบันไดผิด...มันเลยบอกว่ามันจะเดินลงมารับ ให้ผมไปรอที่บอร์ด
ผมก็เลยเดินกลับไปที่เดิม
พอไปถึงกลางทาง...สายตาผมก็เหลือบไปเห็นกระเทยยืนอยู่ไกลๆ
"อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
วิ่งโผเข้าไปกอดกระเทยด้วยความรวดเร็ว
"ฮือๆ ไอ้เคย์ กูคิดถึงมึงฉิบหายเลยว่ะ"
"เออ กูก็คิดถึงมึง"
อีเคตอบแบบว่า...มึงเป็นอะไรของมึงมากปะเนี่ย
555+
เสร็จแล้วก็พากันเดินขึ้นไปบนหอประชุม
เดินไปนั่ง แล้วก็เจอเจน ((เด็ก รร.เดียวกัน)) นั่งอยู่
ผมก็มองแบบ งงๆ ไม่คิดว่าเจนจะติดที่เดียวกะผมด้วย
นั่งกรอกเอกสาร รอสัมภาษณ์
พี่ๆที่อยู่ข้างหน้า เค้าก็พยามจะเอ็นเตอร์เทนน้องๆ
แต่จากที่ผมเห็น หน้าแต่ละคน
มันดูไม่ได้เอ็นเตอร์เทนไปกับพี่เค้าซักเท่าไหร่เลยอะนะครับ...
ผมเอง พอไปนั่งอยู่ตรงนั้นกะไอ้เคย์ ก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไปอยู่ผิดที่ขึ้นมาตะหงิดๆ
มองไปรอบๆ มีแต่เด็ก นร หน้าเคร่ง ใส่แว่น ผมถูกระเบียบเด๊ะ มีคนที่ดูธรรมดาๆอยู่ไม่กี่คนเองอะคับ
แล้วผมกับไอ้เคย์เข้ามานั่งทำอะไรบ้าบอกันอยู่สองคนนี่มัน....เอ่อ...จริงๆ...
แต่ละคน ทำหน้าแบบ ข้าคือผู้ขยัน ชั้นมาเพื่อเรียน หรือไม่ก็ กูอยากสัมภาษณ์โว้ย
แต่ละคน แย่งชิงกันอย่างรุนแรงเลยทีเดียว
ผมขี้เกียจแย่ง
ก็เลยนั่งรอไปเรื่อยๆ จนสุดท้าย เหลืออยู่ในห้องแค่ สิบสามคน
พี่เค้าก็แบบว่า...ติ๊งต๊องอะคับ
เอาไมค์มาเล่น แล้วก็บอกให้พวกเราที่เหลืออยู่ลุกขึ้นมาแนะนำตัว
แบบว่า AS4((อะแคดดิมี ศิลปากร)) อะคับ
คนอื่นๆเค้าก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับ
แต่พอมาถึง ไอ้เคย์
พี่เค้าสัมภาษณ์ ว่า
"น้อง ชื่ออะไรคะ?"
ผมเลยตอบแทนให้ ว่า "ชื่อกะเทยฮ่ะ"
พี่เค้าก็ขำกัน แล้วพี่คนนึงก็บอกว่า "บ้าเหรอ น้องเค้าดูออกจะกุ๊กกิ๊กน่ารัก"
((ผมก็เถียงขึ้นมาในใจ...ว่าพี่เอาตรงไหนดูให้มันกุ๊กกิ๊กน่ารักเหรอครับ?))
แล้วทีนี้ อีเคย์ก็ตอบออกมาผ่านไมค์ ด้วยเสียงอันกระเทยเถื่อนของมัน ว่า...
"ชื่อเคย์ฮ่ะ"
ทีนี้ขำก๊ากกันทั้งห้องเลยอะคับ
พี่เค้าก็เลยพร้อมใจกันถามไอ้เคย์
ว่า... "น้องอะ เป็นกระเทยรึเปล่า"
เหอะ เหอะ เหอะ
อีเคย์นี่ เอาความกระเทยไปเผยแพร่แม้แต่ในรั้วมหาลัยฯ...
แล้วแป๊บนึง ก็เป็นตอนสัมภาษณ์
มันก็ไม่มีอะไรอะนะครับ
แต่มีคำถามนึง โดนใจมากๆ
เค้าถามว่า
" หนูคิดว่า ตัวหนูกับความขยันไปด้วยกันได้ดีรึเปล่าคะ"
โอ้ววว จอร์จจจจจจจจจจจจ
อยากจะตอบใจจะขาด
ว่า " หนูกับมันไม่เคยเข้ากันได้เลยล่ะฮ้าาาาาาาาาาา"
*หัวเราะ*
แต่ก็ต้องตอบแบบแหลๆไปอะนะครับ
และแล้วผมก็สอบสัมภาษณ์ผ่านมาอย่างงดงามและหลอกลวงที่สุด
555+
แล้วก็ลงมา กรอกใบพี่รหัส
กรอกไปผมก็คิดไป ว่าจะอยากรู้อะไรกันนักกันหนานะเนี่ย -*-
แต่ก็นั่งกรอกจนเสร็จอะนะครับ
แล้วผม กะ อีเคย์ ก็ไปซื้อเสื้อ
แบบว่า...ระบบรวดเร็วมากเลยครับ
"สั่งเร็ว ซื้อเร็ว จ่ายเร็ว"
555+
เร็วกว่า พระหฤทัยคอนแวนต์เยอะเลยอะ เหอๆ
แล้วก็ไปซื้อเข็มขัดฯลฯ ทั้งหลายแหล่
จากนั้นก็พากันไปดูหอใน
ตอนแรกผมกะไอ้เคย์ก็ตั้งใจว่าจะอยู่หอในอะนะครับ
เพราะคิดว่ามันใกล้ คงสะดวกดี
แต่พอเดินขึ้นไปเห็นสภาพห้องแล้วต้องรีบเปลี่ยนความคิดเลยอะครับ
คือสภาพห้องมันเน่ามากกกกกกกกกกก
ทั้งแคบบบบบบบ ((ยืนยันว่าแคบจริงๆอะคับ...แคบกว่าห้องน้ำบ้านผมอีก))
เหม็นอับ ((เดินเข้าไปแล้วแทบจะเป็นลมตาย))
สกปรก ((เหมือนมันไม่เคยได้รับการทำความสะอาดมาก่อนเลยอะคับ))
ผนังเหลือง พื้นดำ ((สภาพเหมือนผ่านสงครามโลกมาสามรอบติดกัน))
ใช้ห้องน้ำรวม ((ผมไม่กล้านึกสภาพห้องน้ำเลยอะคับ))
แถมอากาศก็ไม่ถ่ายเทอีกตะหาก
((ถ้านึกไม่ออก ลองนึกภาพห้องแคบๆในหนังผีเกรดบีดูนะครับ))
เล่นเอาผมพูดไม่ออกเลยอะครับ
นึกภาพตัวเองต้องนั่งอ่านหนังสืออยู่ในนั้นไม่ได้เลยจริงๆ
จะให้ทนอยู่มันก็ได้อะนะครับ
แต่จะทนทำไมอะ
นี่ผมมาเรียนนะ ไม่ได้มาบำเพ็ญเพียรทุกรกิริยาเพื่อบรรลุโสดาบัน
ไม่ต้องทดสอบผมขนาดนั้นก็ด้ายยยยย
ไม่ไหวจิงๆอะคับ
จะหาว่าผมเรื่องมากก็ไม่สนแล้วอะ
คือผมไม่ได้เติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนี้
อยู่ดีๆจะให้ผมทนรับมัน ผมคงทำไม่ได้อะคับ
ลุงไอ้เคย์นี่ก็ ปัญญาอ่อนสุดยอด
ยังไงๆเค้าก็ยืนยัน ว่าเคย์จะต้องอยู่หอนี้
พูดอยู่นั่นแหละ ว่า อยู่ได้ๆ
แล้วทำไมลุงไม่ลองมาอยู่เองดูละคับ
ไม่รู้จักดูหน้าหลานตัวเองซะมั่ง
ว่าหน้ามันอยากอยู่ที่นี่ มากกกกกกกกกกกกกก ขนาดไหน
แม่ผมเค้าก็รู้อะคับ
ว่าผมอยู่ไม่ได้
เค้าก็เลยฝากจองหอให้เคย์คนเดียว
แล้วก็พาผมไปหาหอข้างนอก
ตอนแรกก็ไปหอ พี เค อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ
สภาพก็ โอเคอะนะครับ
แต่พอกำลังจะเดินเข้าไปดู
ก็มีเสียงผู้ชายประมาณสามสี่คนตะโกนออกมาจากบ้านเช่าที่อยู่หน้าหออะคับ
" ไอ้สัตว์ แม่งเอ๊ยยยย ทำเหี้ยอะไรของแม่งวะ"
ประมาณนี้อะ...
ผมฟังแล้วก็ เอ่อ...
อารายกันหละครับเนี่ย
หอที่สอง จะลองไปหอบัว
แบบว่า หรูมากกกกกกกกกกกกกก มีสระว่ายน้ำด้วย
แต่ห้องเต็มแล้ว
((อ่าว))
แล้วก็ไปต่อ ที่หออะไรซักอย่าง เป็นเหมือนคอนโด แล้วก็มีร้านค้าอยู่ข้างล่างเยอะๆ
แต่นั่นก็เต็มแล้วเหมือนกัน
แล้วพักนึง อาจารย์ที่เค้ารู้จักกับแม่ผม
เค้าก็โทรมาบอก ว่ามีหอนึง ยังไม่เต็ม
แล้วก็มีอาจารย์ของศิลปากรเป็นคนดูแลด้วย
ผมก็เลยเข้าไปดู
โอ้ววว ห้อง มันหรูม๊ากกกกกกกกกกกกกกก
กว้างสุดยอดดดด
บรรยากาศก็ดี คือมันเป็นบ้านเค้าอะคับ
แล้วก็ต่อข้างบนทำเป็นหอ
มีอยู่ไม่กี่ห้อง ประมาณ สิบกว่าห้องได้
บรรยากาศเย็นมากเลยอะคับ แล้วก็เงียบมาก
มีเครื่องทำน้ำอุ่น แอร์ เน็ตไฮสปีด เคเบิล เตียง ตู้เสื้อผ้า แล้วก็โต๊ะคอมฯให้
น้ำ ร้อยนึง ค่าไฟตามมิเตอร์ เอาเครื่องใช้ไฟฟ้ามาเองได้
ของส่วนรวมก็มีเครื่องซักผ้าสองเครื่อง กับน้ำดื่มให้ฟรีด้วยยย
อ๊าาาาา ไม่เอาไม่ได้แล้ววววว
((แกเป็นอะไรของแกน่ะ/คนอ่าน))
บรรยากาศเหมาะกับการเรียนสุดๆ
แถมค่าเช่าก็ถูกด้วย แค่ สองพันแปด
ตัวตึกหรูมากคับ ขอบอก กระเบื้องมันแว้บบบบ เลยแหละ
เสียดายผมจำชื่อหอไม่ได้ จำได้แต่อาจารย์คนนั้นเค้าเป็นดอกเตอร์ สอนบริหาร
นอกนั้นก็ไม่รู้แล้วอะครับ
ก็เลยตกลงใจเช่าไปแล้ว
แถม ดร เค้าก็คุยเก่งมากๆเลยอะคับ
ผมเองก็ได้แต่ยิ้มๆ แต่แกก็ยังชวนผมคุยอยู่ดี
สรุปก็ได้หอแล้ว
แล้วตอนทำสัญญาอยู่ แม่ผมก็โทรบอก ว่าเดี๋ยวจะรับไอ้เคย์มาดู
ผมก็งงอะดิคับ นึกว่ามันกลับไปแล้วซะอีก
แต่พอไอ้เคย์มา ลุงมันก็พูดๆว่าทางมาหอมันไกล มีร้านข้าว วินมอเตอร์ไซค์ อันตรายจะตาย
ผมก็คิด
ร้านข้าว ถ้าไม่ให้มี แล้วจะ แด๊กซ์ อะไรเข้าไปกันล่ะครับ
วินมอไซค์อีก ไม่มีแล้วจะนั่งด๋อยอะไรไปเรียนหละ
พูดอะไรพิลึก
แล้วยังบอกอีก ว่ามีวัยรุ่นนั่งออกันอยู่เต็มไปหมด
ก็หน้าปากซอยมันมีหอใหญ่อยู่อะครับ จะให้มีแต่คนชรานั่ง หงั่กๆ กันอยู่เต็มซอยรึไง
ผมละเครียดจริง
ต่อว่าหอเค้าซะเสียหาย
ไม่อยากเชื่อเลยอะครับ ว่าจะพูดอะไรไร้มารยาทขนาดนี้
ผมฉุนเค้าไปทีแล้วนะครับ
ตอนที่เค้าว่าศิลปากรไม่ดี
ถ้ามันไม่ดี แล้วไอ้คนที่คะแนน แปดพันกว่า มันจะมาเรียนอักษรที่นี่ทำไมอะครับ
มันไปเรียนจุฬาไม่ดีกว่าเรอะ
เหย
สรุปก็จะให้อีเคย์อยู่หอใน
บ้าๆๆๆๆๆ
แต่เห็นแม่ผมบอก ว่าจะให้ผมแอบเอาไอ้เคย์มาอยู่ด้วย
เพราะหอผม ถ้าอยู่สองคน จะสามพัน คือหารกันคนละ พันห้า
แต่ไอ้เคย์ไม่ต้องออก เดี๋ยวแม่ผมจะออกให้
อีเคย์ก็ทำท่าเหมือนจะตกลงอะนะครับ
แต่ก็ดันเสือกมาอิดออดอีก ประมาณว่า เคารพลุง
ไม่อยากหลอกเค้า
แล้วโทษทีเหอะครับ เค้ารักมันบ้างมั้ยเนี่ย
บอกว่าห่วง อย่างนู้นอย่างนี้
กลัวว่าอยู่หอนอกจะอันตราย ข้ามถนนแล้วรถจะชน
ผมก็แบบ
ถ้ากูจะซวยขนาดรถมันชนกูคนเดียวเนี่ย
ก็ปล่อยให้กูตายไปเหอะ
พระเจ้าท่านคงต้องการตัวกูแล้วล่ะ
ลองคิดดูดิครับ
ถ้าเรียนมาเหนื่อยๆ แล้วยังต้องกลับไปห้องที่สยองเหมือนหลุดมาจากหนังผีแบบนั้นน่ะ
แล้วคนที่ไหนมันจะมีสมาธิเรียนกันอะครับ
พูดแล้วก็เซง
และแล้วก็กลับถึงบ้านพร้อมกับความเหนื่อย
มหาลัยกว้างมากเลยอะคับ
เค้ามีจักรยานให้เช่าด้วย
แต่ปัญหามันอยู่ที่ผมขี่จักรยานไม่เป็นเนี่ยสิ
แง๊...ทำไงดีเนี่ย
แล้วนี่ผมจะเดินเรียนยังง๊ายยยยยย
อีกอย่างนึง
น้องผมมันไม่อยากให้ผมไปอะครับ
ผมเองก็ไม่อยากไปเหมือนกัน
ตั้งแต่เกิดมาก็อยู่ด้วยกันตลอด
ถ้าไม่มีผม ก็เหมือนมันต้องอยู่คนเดียวอะคับ
แล้วเวลาที่แม่ว่า ใครจะคอยปลอบใจมันแทนผมล่ะ
ต่อจากนี้คงไม่มีใครคอยดูแล คอยกอดมันแทนผมอีกแล้วสินะคับ
ผมเองก็อยากจะรักษาสัญญา
ทั้งที่สัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปแท้ๆ
แต่ตัวผมเองกลับรักษาสัญญาเอาไว้ไม่ได้
แย่จังเลยนะครับ
------------------------------------------------------
รุยจัง
วันนี้ยุ่งมากๆเลยอะคับ ยุ่งจนไม่มีเวลาโทรไปหาเลยอะ
*คุกเข่าร้องไห้ด้วยความสำนึกผิด*
วันนี้รุยจังทำอะไรมั่งอะ
สนุกมั้ยเอ่ย?? ขายเสื้ออย่างเดียวเลยเหรอ??
ว่าแต่...ทำไมผมไม่เห็นรุยจังล่ะเนี่ย
บุ่ยๆ
ผมไม่ค่อยได้เดินไปไหนเท่าไหร่เลยอะคับ
ต้องรีบไปจองหออะนะ เหอๆ
แต่ไม่เป็นไรหรอกเนอะ
เดี๋ยวก็เจอกัน อย่างที่รุยบอกเลยอะคับ คณะ แคบบบบบ
หุๆ
|
นะ
กร๊ากกกก
#1 By I love Korn on 2007-05-18 16:17